NEN 2767 bij dak en gevel: wat een conditiescore wél en níet zegt

Hoe de methode werkt

NEN 2767 is de Nederlandse norm voor conditiemeting van gebouwen en installaties. Een inspecteur beoordeelt per bouwdeel de gebreken die hij waarneemt, en legt elk gebrek vast op drie aspecten:

• Ernst — hoe zwaar het gebrek weegt voor het functioneren van het bouwdeel (gering, serieus of ernstig).
• Intensiteit — in welk stadium het gebrek verkeert (beginstadium, gevorderd of eindstadium).
• Omvang — welk deel van het bouwdeel is aangetast.

Uit de combinatie volgt een conditiescore van 1 (uitstekend) tot 6 (zeer slecht). Omdat iedere inspecteur dezelfde genormeerde systematiek volgt, kunt u gebouwen en bouwdelen met elkaar vergelijken en ontwikkelingen in de tijd volgen.

Wat de score níet zegt

De methode registreert wat zichtbaar is. Dat is de kracht én de grens. Een conditiescore zegt niets over:

• De oorzaak van een gebrek. Blaasvorming in een dakbedekking kan uit een uitvoeringsfout voortkomen, maar ook uit vocht in het pakket eronder.
• Wat er onder het oppervlak gebeurt. Een dak kan er redelijk uitzien terwijl de isolatie nat is.
• De bouwfysische of energetische prestatie van het bouwdeel.
• Of het bouwdeel voldoet aan de regelgeving.

Waarom de interpretatie ertoe doet

Twee daken met dezelfde score kunnen een totaal ander onderhoudsadvies nodig hebben. Het ene heeft oppervlakkige veroudering die met regulier onderhoud is op te vangen. Het andere heeft een klein, maar ernstig gebrek bij een aansluiting dat water in het pakket laat lopen.

Daarom combineert DWAT de conditiemeting met technische kennis van de systemen zelf. Waar een gebrek daarom vraagt, adviseren we vervolgonderzoek — niet om werk te maken, maar om te voorkomen dat een meerjarenonderhoudsplan rekent met de verkeerde maatregel.

De score vertelt waar u moet kijken. De specialist vertelt wat u ziet.